سهو

سهو

وبلاگ شخصی سهو روشنیان

📖 آثار اخیر «سهو» با قابلیت تورق

📖 آثار اخیر «سهو» با قابلیت تورق

این مجموعه شامل ۸ اثر می‌شود که سلام، صفحه نخست و خرتلاق جملات کوتاهی با قابلیت ورق زدن سه‌بعدی و باقی آثار مجموعه‌های گرافیکی بنده با قابلیت ورق زدن سه‌بعدی هستند.

اثر «سلام» به‌قلم «سهو روشنیان»
اثر «بی‌دوات» از «سهو روشنیان»
اثر «عفونت» از «سهو روشنیان»
اثر «صفحه نخست» به‌قلم «سهو روشنیان»
اثر «هشت گرو نه» از «سهو روشنیان»
اثر «خرتلاق» به‌قلم «سهو روشنیان»
اثر «آینه‌ها» از «سهو روشنیان»
اثر «اخطار» از «سهو روشنیان»
اثر «ایکس404» از «سهو روشنیان»

📜 حتی فکرش را نکن...

آنچه می‌نویسم به سهو شاید در ابعادی فراانسانی برای مشتی دیوانه‌تر از خودم معنا پیدا کند؛ ولی آیا چنگ زدن به هنر انتزاعی برای من چیزی جز به تعادل رسیدن و آرامشِ لحظه‌ای است؟

اصلاً چه کسی گفته هنرمند باید حتماً راهکار ارائه دهد؟ همین منِ پخش و پلا را ببین؛ همین روانی از بند قرص‌های اعصاب گریخته و همین غرق در دود سیگار و پر از تشویش را ببین؛ عاقبت هنرمند زیرزمینی در این مملکت همین است. دیوانه‌ای چیزی هستی که می‌خواهی این راه را بیایی؟ آری بیایی؛ دقیقاً بیایی چون من از آینده‌ات دارم خبر می‌دهم.

📜 مخاطب این متن کیه؟

صادقانه و بدون ترس می‌نویسم؛ همیشه و در همه حال. شاید یک شب تا صبح حتی در نبودت قربان صدقه‌ات بروم و شبی دیگر تا صبح نفرینت کنم و وقتی صبح شد توبه از این نفرین و به پای خدا بیفتم که نکند به حرفای دیشبم جامه عمل بپوشانی و ...

 

📜عریان جلوی آینه خطاب...

هذیان به مرکب بی‌دوات ریخته شده بر سفره‌ی خالی حقیقت می‌زنم و شب را در انحنای اخم سنگین و بوی تند عرق مرد  همسایه مصلوب به خیال می‌کنم تا شاید راهی باشد برای رسیدن به آرامشی لحظه‌ای برای کنده شدن از این روزگار تلخ و پر از زبری و خشونت.

هذیان به مرکب بی‌دوات می‌زنم و می‌نویسم به سهو؛ از شادی‌هایم، غم‌هایم، پریشان‌حالی‌هایم، توهماتم و اندیشه‌هایی که نقاب هذیان به چهره دارند؛ تا شاید بهلول‌وارانه بتوانم به این زیست رندانه لباس تعدیل بپوشانم...
چه می‌گویم؟ باور کن خودم هم نمی‌دانم...